Strefa zagrozenia wybuchem 0 definicja

Dyrektywa ATEX (fr. Atmosphères Explosibles), zwana też dyrektywą 94/9/WE - to rozporządzenie Unii Europejskiej, które definiuje zasadnicze wymagania produktów oddanych do użytkowania w przestrzeniach zagrożonych wybuchem. Na zagrożenie wybuchem metanu i pyłu węglowego jest piękna większość maszyn i narzędzi używanych w kopalniach węgla kamiennego, a dyrektywa ATEX dotyczy narzędzi i sposobów ochronnych przeznaczonych do brania w dziedzinach narażonych na niebezpieczeństwo eksplozji. Też do niedawna przepisy dotyczące bezpieczeństwa w konkretnych państwach Unii Europejskiej różniły się pomiędzy sobą, co liczyło duże utrudnienie dla swobody wymiany dóbr między krajami członkowskimi. Spośród obecnego czynnika powstała unifikująca dyrektywa ATEX, która ujednoliciła dotychczasowe wzory i wyłącznie ułatwiła obieg artykułów w Zgody Europejskiej. Realizując zapisy artykułu 100a Traktatu Rzymskiego, najważniejszym punktem dyrektywy ATEX jest zapewnienie wolnego przepływu towarów gwarantujących wysoki stopień ochrony przeciwwybuchowej. Odnośnie urządzeń przeznaczonych do akcji w przestrzeniach zagrożonych eksplozją, Parlament Europejski i Otwarta Unii Europejskiej dnia 23 marca 1994 roku wydały dyrektywę ATEX 94/9/EC, która zaszła w mieszkanie z dniem 1 lipca 2003 roku. Uchwalono ponadto dyrektywę 1999/92/EC ATEX137 (zwaną również ATEX USERS) dnia 16 grudnia 1999 roku, jaka z kolei dotyczy minimalnych wymagań bezpieczeństwa funkcji w środowiskach, gdzie istnieje ryzyko wystąpienia atmosfery wybuchowej. Dyrektywa ATEX 94/9/WE zaczęła zmuszać do 1 lipca 2003 roku i zastąpiła poprzednie dyrektywy starego podejścia 76/117/EWG i 79/196/EWG.

oznaczenie CE (fr. Conformité Européenne) numer identyfikacyjny jednostki certyfikującej symbol wykonania przeciwwybuchowego grupa wybuchowości kategoria urządzenia rodzaj ochrony przeciwwybuchowej podgrupa wybuchowości klasa temperatur

Polecamy szkolenia Atex